Verschillende spanningen bij wijken tijdens Bloemencorso Eelde

EELDE – Gerard Arends en Esther Nijdam zijn lichtelijke gespannen bij aanvang van het Bloemencorso in Eelde. Gerard steekt nog een sigaretje op en Esther ijsbeert bij de wagen van corsowijk Hooiweg-Schelfhorst. De wijk koos voor het thema Dwalen en hebben dit vormgegeven in een soort labyrint van bloemen. Ze hebben vlak voor aanvang van de optocht wel even tijd voor een praatje. 

,,Onze wijk doet sinds 1978 mee. Een enkele keer hebben we door omstandigheden niet meegedaan. Er zijn vier mensen die sinds het begin meedoen”, zegt Gerard. De wijk is in het voorjaar begonnen met het bouwen van de wagen. ,,Het aantal uren per week nam naarmate het corso naderde toe. De afgelopen is er veel tijd aan besteed. We waren vanmorgen om 07.00 uur klaar. De lat ligt hoog, want vorig jaar hadden we de eerste prijs. Hoger kunnen we niet.” 

Het tweetal staat ondanks de nachtelijke inzet redelijk fris en fruitig aan de start. Ze deden al eerder als figurant mee. ,,Het is mooi om aan de optocht deel te nemen. De reacties van het publiek is mooi om mee te maken. Ze klappen als ze het mooi vinden en er zijn woorden van troost als het regent”, zegt Esther die zich niet ongerust hoeft te maken dat het gaat regenen. Het is ideaal corsoweer. Het schijnt dat weerman Jan Pelleboer er een studie van heeft gemaakt, welk weekend het beste was om een corso te houden. Hij kwam uit op het eerste weekend van september. En in negen van de tien keer is het mooi weer. 

De corsowagens zijn dit jaar gemaakt volgens het thema Globetrotters. De wereldreizigers dwalen over de wereld en dat is de inspiratie geest van de wijk Hooiweg-Schelfhorst. ,,Eigenlijk zouden wij tussen de bloemenslierten van de wagen moeten dwalen”, zegt Gerard terwijl hun wagen begin te rijden. ,,Maar dat mag volgens de veiligheidsregels niet.”

De veiligheid van het corso wordt gewaarborgd door de Technische Commissie. Ronald Kregel houdt samen met andere commissieleden tijdens het vertrek van de wagen toezicht. ,,We zijn niet alleen verantwoordelijk voor de veiligheid, maar hebben ook andere taken. Wij beginnen ook in het voorjaar. We zorgen dat de wagens op de bouwlocaties komen en zorgen voor het materiaal. De wijken kunnen bij ons van allerlei materialen bestellen die nodig zijn voor de bouw. Tijdens het bouwproces houden we toezicht of het volgens de veiligheidsvoorschriften gaat. Dus als een wagen 30 centimeter te breed wordt, moet dit worden aangepast. Het levert weleens discussie op met de bouwers, maar regels zijn regels. Maar we zijn er niet om als politieagent op te treden, we proberen juist de creativiteit tijdens het bouwproces te stimuleren.”

Toch is er enige spanning bij de Technische Commissie. ,,Wagen VOC van de wijk Paalakkers helde te ver over. De wagen ging wel anderhalve meter uit het lood. Er is een tulp van de wagen verwijderd en we hebben de rest van de constructie vastgezet met spanbanden. Het wordt spannend of de wagen de eerste bocht doorkomt en of de drempels geen gevaar opleveren. We houden het goed in de gaten en ook de chauffeur houdt een oogje in het zeil. Mocht het niet goed gaan dan halen we de wagen uit de optocht. Het is dan erg jammer voor de bouwers, maar de veiligheid gaat voor”, zeg Kregel terwijl de wagen van De Paalakkers in de verte langzaam komt aanrijden. Kregel wordt inmiddels weggeroepen voor andere zaken. De bedreigde corsowagen helt wel een beetje over, maar komt goed door de eerste bocht. 

De wagen van de wijk Hooiweg-Schelfhorst heeft de eerste ronde erop zitten. ,,Het was geweldig”, roept Esther uit. ,,Het publiek is erg enthousiast. Ze vinden onze wagen erg mooi. Maar nu neemt de spanning wel toe. Zo dadelijk worden de prijzen bekend gemaakt. Als het gouden confettikanon afgaat, wordt het groot feest. Ik ga dan juichen, gillen, springen en rennen.”

 De wagen gaat weer verder. De VOC-wagen van de wijk Paalakkers komt voorbij. De wagen is zonder problemen de eerste ronde doorgekomen. En gaat voor de tweede ronde. Onderweg komen we Esther en Gerard weer tegen. ,,Tweede”, roepen ze toch een beetje teleurgesteld. ,,Maar dan is er weer ruimte voor verbetering. Volgend jaar gaan we weer voor de eerste prijs.”