Vijf huizen met vijf verhalen tijdens Winterfantasie in Zuidlaren

ZUIDLAREN - Het was een dubbeltje op zijn kant, maar de bezoekers van de tweede editie van Winterfantasie in Zuidlaren konden zaterdagavond bij een heldere hemel het heelal bewonderen vanuit de sterrenwacht die dorpsgenoot Gerard van den Braak achter in zijn tuin heeft gebouwd.

Groepsgewijs bezochten de deelnemers niet alleen de sterrenwacht, maar ook vier andere huizen in de oude dorpskern van Zuidlaren. Het waren allemaal huizen met ‘een verhaal’ die hun deuren gastvrij openden. De bezoekers genoten zichtbaar: ,,Ik wist niet dat er in ons dorp zo veel te zien en te beleven valt als je even achter de voordeur mag kijken’’, zei een van hen achteraf. ,,We waren er helemaal vol van, zo bijzonder en fijn.’’  Behalve naar de sterrenwacht voerde de rondgang de deelnemers naar het huis een verzamelaar van ‘winterschilderijen’ waar ze eerst in stilte mochten ronddolen langs de collectie, om daarna hun voorkeur uit te spreken voor het schilderij dat het meeste indruk op hen had gemaakt.

In het derde huis beeldden dramaturge Clara Schouten en actrice Marieke Giebels theatertypes uit. Het tweetal bracht de bezoekers ertoe om (met elkaar) een ‘tableau vivant’ te maken. De sfeer in dit ‘theaterhuis’ was serieus en hilarisch tegelijkertijd. In het vierde huis volgden de deelnemers een leerzame sessie over de grote stenen die overal in de provincie te vinden zijn. Veel van die stenen zijn verdwenen: ze werden een Drents exportproduct en over het hele land verspreid, bijvoorbeeld ter versterking van de zeedijken. Egbert Meijers, die het boek ‘Flint’ geschreven heeft, kon daar indringend over vertellen. ,,De stenen kwamen bij hem tot leven.’’ In het vijfde ‘huis’, de middeleeuwse Dorpskerk, zong het koor Sotto Voce de sterren van de hemel. Bovendien nodigde dirigent Inge Roelands de deelnemers uit sommige kerstliedjes mee te zingen, waarvan sommige melodieën al 750 jaar in de kerk gezongen worden.

Eindpunt was café Boschhuis, waar waard Eric Mol de deelnemers op een warm drankje trakteerde. Dit ouderwetse ‘koek en zopie-drankje’ was beslist geen overbodige luxe, want het was weliswaar een heldere, maar daardoor vooral ook koude winteravond.