Ondanks lekker weer, minder bezoekers op Etstoel in Anloo

ANLOO – De geur van gebakken spek wordt vermengd met de aroma die afkomt van de oven van de bakker en de lucht van het vuur van de hoefsmid. Het geluid van het bonken van de stenen tegen de wand bij het blokgooien overstemt soms het gezang van het koortje dat voor de Magnuskerk staat te zingen. De mensen op de 17^e-eeuwse markt in Anloo wijken uiteen als de wachters met een wagen aankomen die een bruidspaar vervoert. Zij komen voor een huwelijksinzegening. Het is een moetje.

Beelden van het jaarlijkse evenement de Etstoel in Anloo. Muzikanten, ambachten en straattheater zorgen voor levendigheid om de kerk. Binnen in de kerk verstoord een stel zigeuners de rechtszitting van een mishandelingszaak met een schoffel op het Zeijerveld. De kerk zit vol, maar buiten lijkt het minder druk dan vorig jaar toen de Etstoel ruim 4000 bezoekers trok. Ondanks het mooie en minder warme weer kwamen er dit jaar ongeveer 3500 bezoekers naar Anloo.

Bij het boogschieten klinkt onder de bezoekers ook een onvervalst Amerikaans accent. Jaap ten Wilbrink, die al 40 jaar in Californië woont, is met zijn vrouw op familiebezoek in Nederland. ,,We hebben elkaar ontmoet op de Universiteit van Santa Cruz”, zegt Ten Wilbrink in goed Nederlands. Zijn vrouw vertelt in het Engels dat zij hem heeft ingepikt van een medestudent: ,,Hij had al een vriendin en wilde eerst niet, maar het is later toch goed gekomen.” Ze laat trots haar scorebriefje zien van het boogschieten. ,,Ik heb hem net verslagen. Ook heb ik op een boerhoorn geblazen en heb roggebrood gekocht. Roggebrood spreekt ze in redelijk Nederlands uit. Haar man zegt dat het idee van zuster uit Groningen kwam om de Etstoel te gaan. ,,Het is een leuk evenement, maar we moeten nu op zoek naar de rest van de familie, want we moeten ook nog een verjaardag vieren.”

Jacqueline en Claude Maurice uit Zuidlaarderveen kijken genoeglijk rond en genieten van een pint bier. ,,We zijn 37 jaar geleden vanuit het Westen in Drenthe komen wonen. Het is de tweede keer dat we de Etstoel bezoeken. ,,Ach, het moet net in het programma passen. De rechtszitting hebben we de vorige keer bezocht, die laten we nu schieten. Maar het rondwandelen en mensen kijken is ook erg leuk.” Claude heeft ook wel wat met de oude ambachten, want hij is zelf molenaar op de molen van Rolde. ,,En wat ik zo leuk vind”, vult Jacqueline aan. ,,Dat de jongere generatie erbij betrokken wordt. Dat is belangrijk om het evenement in stand te houden.”

Een van die jongeren is de 21-jarige Tessa Drenth uit Gieten. Ze verkoopt fluitjes en proppenschieters. ,,Ze zijn gemaakt door mijn opa, Albert Koerts. Hij is even weg. Hij gebruikt hiervoor vlierenhout. Hij kapt het hout zelf.” Tessa vindt het zelf ook leuk om creatief bezig te zijn. ,,Ik volg een kunstopleiding. En ik vind het leuk om op de markt te staan. Het is minder druk dan vorig jaar. Vreemd, want het weer is goed. Ik heb hier ook wel in de regen en met meer dan 30 graden gestaan. Maar de handel loopt goed. Ik ben al bijna door mijn fluitjes heen.”

In de nabijheid van Tessa behandelt de chirurgijn een patiënt met kiespijn. ,,Doodgraver, doodgraver”, roept kwakzalver Henk Dertien. ,,Kijk eens: een golden tand. Hiermee kom jij wel uit de kosten, toch.” Tessa schiet om de aandacht op haarzelf te vestigen nog maar eens een propje tussen de toeschouwers. Een meisje komt aanlopen, want zij wil het ook wel eens proberen.