Na afloop van het afscheid: van links naar rechts Ellen de Jong, Sietske Meertens (oud-bestuursleden), Marja Sjouken, Lidia en Jan Stadman en Ronald Hünneman (oprichter).
Na afloop van het afscheid: van links naar rechts Ellen de Jong, Sietske Meertens (oud-bestuursleden), Marja Sjouken, Lidia en Jan Stadman en Ronald Hünneman (oprichter).

Volksuniversiteit Zuidlaren zet Lidia Stadman in het zonnetje

Algemeen

ZUIDLAREN - De oprichters en enkele bestuursleden van het eerste uur van Volksuniversiteit Zuidlaren hebben afgelopen weekend Lidia Stadman in het zonnetje gezet.

Vlak na de oprichting, nu meer dan 25 jaar geleden, was Lidia Stadman de versterking die het bestuur broodnodig had. De Volksuniversiteit ontving geen subsidie, en wilde betaalbare cursussen aanbieden voor een breed publiek. Dat betekende dat alle werkzaamheden door vrijwilligers moesten worden gedaan: sponsoren vinden, programmaboekjes maken en bezorgen (huis-aan-huis in Zuidlaren, De Groeve en Annen), docenten aantrekken, cursussen coördineren...

Lidia Stadman nam tijdens die hectische jaren een flink aantal taken op zich. En terwijl andere bestuursleden in de loop der jaren één voor één afhaakten, bleef zij op haar post en groeide zo uit tot de spil van de Volksuniversiteit. Altijd vol enthousiasme en zonder enige vorm van vergoeding. Mensen die ooit een cursus aan de Volksuniversiteit hebben gevolgd, zullen haar herinneren als de mevrouw die de eerste les binnenkwam om de groep welkom te heten en de docent voor te stellen. Bestuursleden herinneren haar als degene die van de hoed en de rand wist, en waarop ze een beroep konden doen zonder dat er gemopperd werd.

Tijdens de coronaperiode nam Stadman afscheid, na 25 jaar ononderbroken inzet. Door alle maatregelen vond dat afscheid in stilte plaats. Dat werd afgelopen vrijdag rechtgezet. Na een wandeling werd ze tijdens een lange lunch verrast met toespraken, herinneringen en een heuse obade.

Marja Sjouken, oprichter van de Volksuniversiteit, was blij met deze aandacht voor Lidia Stadman: ,,Zonder de inzet van Lidia, de laatste jaren bijgestaan door haar echtgenoot Jan, was de Volksuniversiteit nooit uitgegroeid tot een organisatie die per jaar meer dan duizend cursisten een plek biedt. Iemand die zoveel betekent voor een gemeenschap verdient een lintje.”