Tietje Takens heuilp mèenschen op de wereld en der weer aof

ZEIJEN – De gedenksteen ter nagedachtenis aan Tietje Takens is vrijdag onthuld. Zij was een markante persoonlijkheid die veel heeft betekend voor de inwoners van Zeijen en omstreken in belangrijke momenten in het leven en bij geboorte en overlijden. De aangetrouwde kleindochter Dina Been en Andrea Leidekker-Fledderus van de website Zeijen.nu deden de onthulling in aanwezigheid van de nazaten van Tietje Takens en de wethouders Jurryt Velling en Jelbrich Peters van de gemeente Tynaarlo. 

Henk Duit, voorzitter van stichting website Schoolkring Zeijen legt uit dat de gedenksteen ter ere van het 20-jarig jubileum van Zeijen.nu is ontstaan. ,,Rolf Tjassens en Andrea Leidekker kwamen op het idee om Tietje Takens te eren. Tjassens overleed vorig jaar waardoor de plaatsing van de gedenksteen werd uitgesteld.” 

Tietje Takens werd op 8 april 1874 geboren in Donderen. Ze trouwde op 1 mei 1897 met Pieter Takens uit Zeijen. Pieter en Tietje woonden eerst in Tynaarlo. Later verhuisden ze naar Zeijen. Zij kregen zes kinderen.

Pieter, de man van Tietje, werkte voor de boer en Tietje bakerde, waakte bij stervenden en legde mensen af. Bovendien hielp ze de boeren bij de slacht als dat nodig was. Ieder huishouden in Zeijen heeft haar wel een keer over de vloer gehad. Tietje ging liever uit werken dan dat ze huishoudelijke karweitjes deed of hielp op het land. Aan hooien of een koe melken had ze helemaal een hekel. Zij was een zeer sociaal bewogen vrouw, had een heel goede natuur, maar was zeker niet op haar mondje gevallen. Als ze wist dat de mensen haar niet konden betalen, deed ze haar werk voor niets. Dan liet ze de rijke boeren wat meer betalen. ,,Die hebben geld genoeg”, zei ze dan. Haar credo was: Ik heuilp mèenschen op de wereld en der weer aof.

Ze heeft zo ongeveer half Zeijen op de wereld geholpen. ,,En de aander helft, die binnen vanzölf kommen”, zei Tietje dan. Het is niet bekend hoe ze dit vak geleerd heeft, maar waarschijnlijk heeft ze het geleerd door het te doen. En ze was er erg goed in, want de huisarts van Vries, dokter Van der Berg had zoveel vertrouwen in haar, dat hij eens zei: ,,Als Tietje het niet redden kan, dan kan ik niet veel hulp meer bieden.”

Tietje hielp ook bij het slachten en het schierschonen: dat is het schoonmaken van de ingewanden van het geslachte beest. Als er bij een boer een varken of koe was geslacht dan hielp zij bij de verwerking van het vlees.

Ze waakte ook bij mensen die op sterven lagen, zodat de naaste familieleden een nacht konden slapen. En als er iemand was gestorven, legde zij de overledene af. Dan zei ze vaak: ,,Och, och, wat heb ik haar of hem er weer mooi bij liggen.” Ze was trots op haar werk. Nadat ze was gestopt met het afleggen van de doden, was zij de eerste die overleed. Zij overleed op 13 augustus 1950 en is begraven op het kerkhof in Vries. Ze is 76 jaar geworden.

,,Tietje was een markante vrouw en heeft veel betekend voor de inwoners van Zeijen en omstreken bij belangrijke momenten in het leven, geboorte en overlijden en daarom verdient zij het om herinnerd te worden. Daarom hebben wij voor haar deze gedenksteen geplaatst”, aldus Duit.  

De gedenksteen staat op de driesprong: weg langs de ijsbaan, Hardenbargspattie en afslag naar de Zeijerwiek. Meer informatie is te vinden op de website zeijen.nu.