Herman Mees stopt: ,,Ik wil betekenis geven aan het leven’’

ZUIDLAREN - Maar liefst 34 jaar was hij dokter in Zuidlaren en omgeving. Hij zag generaties families komen en gaan in zijn praktijk en maakte veel mooie, maar ook verdrietige momenten mee. Nu hij 69 jaar is, vindt huisarts Herman Mees het mooi geweest en geeft hij het stokje over aan zijn opvolger, dokter Sebastiaan Vroegop.

Herman kwam in 1987 terug naar Nederland, na zijn coschappen te hebben voltooid op Curaçao en gewerkt te hebben in Suriname en (voormalig Brits) Guyana. Hij kwam bij zijn vader, die 69 jaar geleden de praktijk aan de Brink OZ begon, te werken en nam die twee jaar later, na een jaar huisartsenopleiding, over. ,,Eigenlijk kwam ik in een gespreid bedje terecht. Ik verpandde mijn hart aan de tropen, maar kon dit niet laten lopen’’, zegt Herman. Hij ziet dat zijn vak flink is veranderd. ,,Vroeger deed ik alles zelf, toen was je 24/7 paraat. Nu is dat anders. Zo heb ik 25 jaar lang bevallingen en het consultatiebureau gedaan. Dat is prachtig om te doen, maar door alle rompslomp eromheen ben ik daar mee gestopt. Nu moet alles transparant zijn, maar dat geeft ook het gevoel dat er verlies van vertrouwen is. Controle is nodig, maar de winst die wordt behaald is minimaal en maakt het niet leuker.’’ 

Voorrecht
Toch kijkt Mees met een goed gevoel terug op zijn loopbaan. ,,Het is een voorrecht om zo diep in het leven van mensen te mogen komen en dat ze je hun vertrouwen geven. Ieder contact is wat dat betreft een avontuur. Ik vind het voorwaardelijk om een band met de patiënten op te bouwen, zodat ze zich op hun gemak voelen en daardoor zelf gemakkelijker het inzicht krijgen in het echte probleem door ze een spiegel voor te houden. Natuurlijk heb je de standaard gezondheidsproblemen, maar er hebben zich ook wel hele bijzondere gevallen voorgedaan. Vooral indrukwekkend is zijn de perikelen rond het begin en het eind van een leven. Een zwangerschap en bevalling begeleiden of de laatste fase en het sterfbed zijn prachtig om te mogen doen, maar ook heel intensief.’’ Mees is trots op wat hij achterlaat: een mooie praktijk met vijf spreekkamers, onderzoekkamers en een koffiekamer. ,,Ik ben begonnen met één assistente, nu werken we hier met een team van tien mensen.’’

Suriname
Officieel draagt dokter Mees op 1 januari 2024 het stokje over aan zijn collega Vroegop. Tot die tijd blijft hij aan het werk, maar dat zal wel steeds minder zijn. ,,Op zich had ik nog jaren door gekund, maar er zijn nog zoveel andere dingen die mijn vrouw Anne en ik willen doen. Zo hebben we plannen voor een aantal medische projecten in Suriname, ik ben een fanatiek sporter en we hebben een camper. Verder zou ik net als meerdere familieleden meer met kunst bezig willen zijn en m’n groot rijbewijs halen. Het idee is om met zo’n grote Amerikaanse schoolbus in Suriname weeskinderen of ouden-van-dagen mee te nemen voor een dagje uit.’’ Daarnaast is Mees SCEN-arts, wat inhoudt dat hij beoordeelt of de procedure rondom een euthanasie goed verloopt. ,,Het lijkt mij ook een mooie uitdaging om in Paramaribo met hulpverleners te praten over de mogelijkheden voor de laatste fase van het leven en misschien een rol te spelen in de huisartsenopleiding daar. Wat dat betreft wil ik ook de komende jaren nog graag betekenis geven aan mijn bestaan.’’