‘Taxidriver’ Geert Jan Darwinkel legt Amerikaanse ervaringen vast in boek

BELLINGWOLDE – Het boek Shut up and Drive - Avonturen van een Nederlandse limochauffeur in Chicago is begin deze maand verschenen. Het boek is geschreven door Geert Jan Darwinkel, die van 2005 tot 2015 onder de rook van wereldstad Chicago de kost verdiende als taxi- en limousinechauffeur.

De 58-jarige Geert Jan Darwinkel is geboren en getogen in Tynaarlo en woont tegenwoordig in Bellingwolde. De journalist ging voor de liefde naar Amerika. ,,Ik deed veel aan online Trivia, triviant spelen. Via de chat kwam ik in contact met iemand en ik besloot naar de Verenigde Staten te gaan. Daar ging wel enige tijd overheen, want ik wilde er niet op de bonnefooi heen. Ik ging pas toen mijn green card was geregeld. En toen moest ik nog werk vinden. Ik wilde wel verhalen schrijven, maar niet werken voor een bepaald medium, waarvoor ik op de gekste tijden zou worden gebeld om aan de slag te gaan. Maar er moest natuurlijk wel brood op de plank komen. Naast het tekstschrijven heb ik in het begin nog een tijdje als krantenjongen gewerkt, maar daar was geen droog brood in te verdienen. Vervolgens ben ik als taxichauffeur aan de slag gegaan. Ook een hectisch baantje. In een voorstad van Chicago zat een limo-bedrijf. Limousine rijden is wat minder spannend dat taxi rijden. Dus ben ik dat gaan doen.”

Het bedrijf beschikte over een extra lange limousine. ,,Dat had ook een voordeel. We hadden een vaste klant waar ik eens in de zoveel tijd inkopen mee moest doen. Het was een veteraan die alleen in een appartement woonde. Hij had een dak boven zijn hoofd, maar verzorgde zichzelf heel slecht. De spullen in het appartement waren te vies om aan te pakken. En hij rook zelf ook nier zo lekker fris. Daarom mocht hij ook niet mee in een taxi. Bij ons in de limousine zat hij op afstand en was het nog dragelijk.”

Het rijden met een limousine bestaat dus niet uit veel glitter en glamour met allemaal bekende sterren op de achterbank. ,,We vervoerden voornamelijk zakenlieden op weg naar het vliegveld. Chicago is heel groot het beslaat wel vier Nederlandse provincies. Het werk leek daarom veel op wat in Nederland kennen als een Schiphol-taxi. Je pikt in diverse districten verschillende mensen op die naar het vliegveld willen. Veel zakenlieden vertrekken op maandag naar New York of Los Angeles en komen op donderdag weer terug. Ook heb ik veel vakantiegangers naar het vliegveld gebracht. Maar ook veel schrijnende gevallen zoals ik schetste met die veteraan.”

Chicago is volgens Darwinkel de mooiste stad ter wereld. ,,Het is de tweede stad van de Verenigde Staten. Je kunt het een beetje vergelijken als Rotterdam na Amsterdam in Nederland. Het is een hele relaxte stad. De stad is een beetje blue color. Het heeft een grote arbeidersklasse. Er zijn ook mindere districten. Als toerist weet je dat je niet in de South- en Westside moet komen. De stad beschikt over mooie architectuur en je kunt er heerlijk eten. De winters zijn er wel streng, maar in de zomer is het er heerlijk toeven. En de stad heeft een grote sportcultuur, zoals de Chicago Bulls, Chicago White Sox, Chicago Black Hawks en Chicago Bears, die uitkomen in de traditionele Amerikaanse sporten. Dat spreekt mij als sportliefhebber ook enorm aan.”

Darwinkel verbleef van 2005 tot 2015 in de Verenigde Staten. Zijn huwelijk liep op de klippen en dat was een van de redenen om weer terug te keren naar Nederland. Nu acht jaar later heeft hij hier zijn weg ook wel weer gevonden. ,,In het begin moest ik mijn weg wel weer vinden. Tijdens mijn tussentijdse bezoekjes voelde ik mij altijd als gast in mijn geboorteland. Na tien jaar was er veel veranderd. De politiek zag er anders uit, ik kende de sporters niet meer en tv-programma’s zeiden me niets. Ik had moeite om weer op gang te komen. Voor een bevriende Duitse relatie ben ik vragen gaan maken voor zijn Trivia-app. Nu heb ik het tekstschrijven en het journalistieke werk ook weer op orde.”

Een boek schrijven hoorde daar eerst niet bij. ,,Ik kreeg wel vaak te horen dat ik mijn verhalen die ik vertelde op moest schrijven. Ondanks alles heb ik mijn liefde voor Amerika in het algemeen en Chicago in het bijzonder altijd behouden en dat droeg ik ook wel uit. Maar om een boek over jezelf te schrijven, wie doet dat nou en wie zit er op een boek over mij te wachten? Tot ik vorig jaar oud-voetballer Jan Veenhof tegen het lijf liep. Die vertelde dat hij een boek had gelezen van een Nederlander die twee jaar in St. Louis had gewoond. Potverdorie, dacht ik toen. Dan verdienen mijn tien jaar in Chicago zéker een boek. Maar ik heb eerst nog wel wat gene moeten overwinnen”

Daardoor duurde het tot vorig jaar voor hij zijn ervaring aan het papier toevertrouwde. Als werktitel had hij De Amerikaanse nachtmerrie bedacht, een woordspeling op de Amerikaanse Droom. ,,Maar zo negatief was het allemaal niet, hoewel ik daar tien jaar lang ongelooflijk hard heb moeten werken en hele lange dagen maakte. Maar misschien dat die titel mij onbewust toch een beetje tegenhield. Bovendien: ik had het in Amerika natuurlijk niet gemaakt. En met je mislukkingen loop je nou eenmaal niet te koop. Ook dat zal hebben meegespeeld.”

Het boek, dat Darwinkel in eigen beheer uit heeft gebracht, kreeg de titel Shut up and Drive. ,,Dat is een titel die beter past bij de functie van limo-driver. Het vak is in Amerika iets hoger gekwalificeerd dan taxichauffeur. Er wordt toch wat op neergekeken. Je taak is vooral de auto rijden en verder wordt er niet veel van je verwacht”, zegt Darwinkel. ,,Daarom gaat het boek dan ook vooral over de struggle om in de Amerikaanse maatschappij het hoofd boven water te houden. Doorspekt met anekdotes, want als chauffeur maak je natuurlijk wel van alles mee. Het is een boek geworden van 270 pagina’s en is rijk geïllustreerd met foto’s.”

Het boek is online te bestellen, via https://darchmedia.nl/product/shut-up-and-drive/.